Marooned

 
      Küçüklüğümden beri varlığının farkında olmama rağmen, kendime karşı eylemlerimin bir yansıması olarak göz ardı ediyordum. Bu hep vardı. Herkeste olduğu gibi... Yine bir eylem olarak göz yumuyorlar halbuki...

     Yalnızlık çektiğim söylenemez. -içimde garip ve huzursuz bir durum olduğu ortada ancak bu yalnızlık değil- Sanki izole gibiyim. Gel gelelim bu bir seçim ya da her şeyin bu yola bir şekilde insanı sürüklemesi gibi bir durum. Buraya ait hissetmiyorum. Bu çevreye, Bu insanlara, Bu eşyalara... hatta sanırım en kötüsü bu dünyaya...

  İnsanlar dünyadaki onca eylem ile kendilerini aşağılıyorlar. Ben de sık sık yaparım -deniyorum işte-. Sonra bu eylemlerden bahsediyorlar. Kendilerine ve çevrelerine karşı eylemlerde bulunuyorlar. Eylemler için yaşıyorlar. Eylemler... Onları eleştirmiyorum. ne haddime böyle bir 'eylem'de bulunmak.

  Şimdi ne yapsam bir eylem. Bak şu an yazıyorum, yine bir eylem...

O zaman son bir eylem; Hoşçakalın. (O da bir eylem)

https://youtu.be/oRU155p_Pv0